×

Wodogłowie u dzieci

Mianem wodogłowia określa się zwiększenie objętości płynu mózgowo – rdzeniowego w układzie komorowym mózgu. Może być ono spowodowane zwiększeniem wydzielania płynu, niedostateczną resorpcją albo obecnością przeszkody na drodze jego krążenia.

Przyczyny wodogłowia

Ze względu na czas wystąpienia, wodogłowie dzieli się na wrodzone oraz nabyte. Pierwsze z nich występuje u pacjentów z:

  • zespołem Dandy’ego Walkera – zespołem wad wrodzonych tyłomózgowia, w którego skład, poza wodogłowiem wchodzi: poszerzenie komory czwartek, niedorozwój robaka móżdżku, obecność torbieli w tylnym dole czaszki i wysokie ustawienie namiotu móżdżku,
  • zespołem Arnolda-Chiariego – schorzeniem, którego istotą jest przemieszczenie tyłomózgowia do kanału kręgowego,
  • wrodzonym zwężeniem wodociągu mózgu,
  • przepukliną oponowo-rdzeniową.

Wodogłowie nabyte rozwinąć może się natomiast w wyniku:

  • urazu,
  • procesu rozrostowego blokującego drogi odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego,
  • stanu zapalnego – najczęściej bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych,
  • przebytego krwawienia wewnątrzczaszkowego.

Konsekwencje wodogłowia

Następstwa wodogłowia są związane z działaniem podwyższonego ciśnienia śródczaszkowego. Im większa jest dynamika jest narastania, tym objawy rozwijają się w sposób bardziej gwałtowny. Wodogłowie wrodzone, które występuje już w życiu płodowym, pociąga za sobą zaburzenia rozwoju mózgu dziecka i zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym. Konsekwencją może być wewnątrzmaciczne obumarcie płodu lub obecność poważnych deficytów neurologicznych i zaburzeń rozwoju psychoruchowego u dziecka. Wodogłowie pojawiające się na późniejszych etapach życia może doprowadzić do zahamowania rozwoju dziecka, zmian zanikowych w mózgu, padaczki czy upośledzenia słuchu i/lub wzroku.

Diagnostyka wodogłowia u dziecka

Do rozpoznania wodogłowia u dziecka służą:

  • Badanie podmiotowe – wywiady zebrane od dziecka oraz jego rodziców. Mały pacjent z niewielkim wodogłowiem może nie odczuwać żadnych objawów. Powiększanie się zmian prowadzi jednak do dolegliwości takich, jak nasilające się bóle głowy, rozdrażnienie, nudności, wymioty czy zaburzenia widzenia.
  • Badanie przedmiotowe – u dzieci poniżej 18 miesiąca życia, u których nie doszło jeszcze do zarośnięcia ciemiączek, a połączenia pomiędzy kośćmi czaszki są luźne, w czasie badania fizykalnego lekarz powinien zwrócić uwagę na powiększenie obwodu głowy, rozejście się szwów czaszki, uwypuklenie i poszerzenie ciemiączek oraz nadmiernie zarysowany rysunek żylny na skórze głowy.
  • USG czaszkowe – wykonuje się je u dzieci, u których nie doszło jeszcze do zarośnięcia ciemiączka dużego.
  • Rezonans magnetyczny mózgu.
  • Tomografia komputerowa mózgu.

Leczenie wodogłowia u dziecka

U części pacjentów wodogłowie ulega samoistnej regresji, lecz znaczący odsetek chorych wymaga leczenia operacyjnego. Najczęściej wykonuje się tutaj założenie zastawki, która ma na celu umożliwienie odpływu płynu mózgowo – rdzeniowego. Łączy ona komorę mózgu z jamą otrzewnej, rzadziej z komorą serca lub jamą opłucnej.

Inną metodą jest endoskopowa wnetrykulostomia komory trzeciej, czyli wytworzenie przetoki, którą odpływa płyn mózgowo-rdzeniowy z komory III. Powikłaniami tego zabiegu mogą być: krwawienie dokomorowe, wytworzenie przetoki oraz uszkodzenie okolicznych struktur mózgu.

Spodobał Ci się artykuł?
Wesprzyj Fundację Szlachetny Gest!

Zapisz mnie na newsletter:

Bądź na bieżąco:

Top