×

Rehabilitacja dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym

Po postawieniu diagnozy u dziecka z mózgowym porażeniem dziecięcym, kolejny etap stanowi dobór stosownego programu usprawniania psychoruchowego. Musi on zostać dobrany indywidualnie do potrzeb oraz możliwości małego pacjenta tak, by pobudzał go do rozwoju, nie powodując jednocześnie nadmiernego obciążenia fizycznego. Jakie elementy mogą wchodzić w jego skład?

Kinezyterapia

Postęp w rozwoju psychoruchowym malucha z mózgowym porażeniem dziecięcym można osiągnąć przez hamowanie odruchów patologicznych. W związku z tym, w rehabilitacji dąży się do załagodzenia niewłaściwych odruchów oraz normalizacji napięcia mięśniowego i jego rozkładu.

Jeden z najcięższych objawów przy obustronnym niedowładzie połowiczym u dzieci z uszkodzonym ośrodkowym układem nerwowym jest duża spastyczność, zajmująca niekiedy całego jego ciało. Najsilniejsze objawy występują wówczas w obrębie szyi, barków oraz kończyn. W celu rozluźnienia mięśni, dziecko układa się w odpowiedni sposób w pozycji pronacyjnej, która skutecznie hamuje hipertonię prostowników. Kluczowe jest tutaj prawidłowe ułożenie głowy, szyi oraz obręczy barkowej i biodrowej – z tych właśnie punktów najczęściej wypływają bodźce dla nieprawidłowej postawy oraz rozkładu napięcia mięśniowego. Jego osłabienie można uzyskać przez hydromasaż, naświetlania fizykoterapeutyczne, ciepłe kąpiele rozluźniające oraz masaż klasyczny. W celu wzmocnienia efektów leczenia, stosuje się również muzykoterapię.

Ćwiczenia fizyczne usprawniające

Ważnym elementem rehabilitacji dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym są wszelkiego rodzaju ćwiczenia usprawniające mięśnie, ścięgna oraz stawy. Utrzymywanie ruchomości stawów, sprawności mięśni oraz elastyczności ścięgien często uzyskuje się przez ćwiczenia bierne, które zapobiegają powstawaniu przykurczy i utrzymują prawidłowe funkcjonowanie układu mięśniowo – szkieletowego.

Masaż

Odgrywa on szczególnie ważną rolę u noworodka, jako że największą ilość bodźców odbiera on przez skórę. Nie ma tutaj znaczenia poziom zaawansowania spastyczności.

Masowanie skutecznie zastępuje niedosyt wrażeń czuciowych, którego rozwój przebiega nieprawidłowo, na przykład na skutek ograniczonej możliwości poruszania się i zaburzonego współdziałania z rodzicem. Masowane powinno być całe ciało małego pacjenta, w tym również jego twarz, a w szczególności okolice ust.

Metoda Vojty

Polega ona na wielokrotnym pobudzaniu punktów ośrodkowego układu nerwowego przez uciskanie ściśle określonych punktów (tak zwanych stref refleksogennych) przy odpowiednim ułożeniu ciała małego pacjenta. Dziecko jest wówczas ułożone do pełzania i obracania.

Metoda Bobathów

Metoda ta opiera się o zastosowanie dużej liczby odruchów, stosowanie specyficznej formy ułatwiania ruchów i stosowanie prawidłowego następstwa rozwojowego prowadzonych ćwiczeń. Działalność ruchowa dziecka jest tutaj odruchowa. Podczas jej kształtowania, jedne odruchy ustępują miejsca innym.

 

Spodobał Ci się artykuł?
Wesprzyj Fundację Szlachetny Gest!

Zapisz mnie na newsletter:

Bądź na bieżąco:

Top