×

Niedoczynność tarczycy u dzieci

Niedoczynność tarczycy może być wrodzona lub nabyta. W pierwszym przypadku mamy do czynienia z niedostatecznym wytwarzaniem jej hormonów już w okresie płodowym, czego przyczyną może być przedłużająca się żółtaczka. Jeśli chodzi natomiast o nabytą niedoczynność tarczycy, to najczęstszą jej przyczyną jest uszkodzenie wywołane proces autoimmunizacyjnym. Nieco rzadziej pojawia się ona na skutek uszkodzenia gruczołu tarczowego lub diety ubogiej w jod.

U dzieci hormony tarczycy odpowiadają za procesy wzrostu i dojrzewania, a te niezwykle mocno wpływają na rozwój układu nerwowego. Choroby tarczycy bywają dziedziczone, w związku z czym cierpiący na tego typu dolegliwości rodzice, powinni odpowiednio wcześnie zadbać o przeprowadzenie stosownych badań diagnostycznych, o czym więcej – poniżej.

Objawy wrodzonej niedoczynności tarczycy u dzieci są w pierwszych tygodniach ich życia trudne do zaobserwowania. W późniejszym okresie zaobserwować można spowolnienie czynności życiowych, opóźniony rozwój psychoruchowy, osłabienie napięcia mięśniowego, regularne zaparcia, obniżone łaknienie, nadmierną senność, suchą i chłodną skórę, wystający pępek oraz duży język.

Na szczęście, wdrożenie prawidłowej terapii pozwala dziecku na normalny rozwój psychofizyczny. W Polsce uruchomiony został program profilaktyczny polegający na prowadzeniu rutynowych badań przesiewowych w kierunku niedoczynności tarczycy u wszystkich dzieci po ukończeniu 3 dnia życia, przed wypisem ze szpitala. Badanie polega na ocenie stężeniu jednego z hormonów, jakim jest TSH we krwi noworodka. Pobiera się ją na bibułę, po nakłuciu pięty, a następnie przesyła do laboratorium. Gdy wynik wskazuje jednoznacznie na podejrzenie wrodzonej niedoczynności tarczycy, kierowane jest ono do poradni endokrynologicznej, gdzie dokonywane są oznaczenia stężeń hormonów tarczycy i TSH oraz rozpoczynane jest leczenie.

Opiera się ono o podawanie L-tyroksyny, której dawka jest uzależniona od masy ciała dziecka oraz stężenia FT4 w surowicy. Po przekroczeniu 2 roku życia, przeprowadza się weryfikację rozpoznania. Polega ona na zaprzestaniu przyjmowania L-tyroksyny na okres 4-6 tygodni i wykonaniu ponownych badań hormonalnych.

Jeśli chodzi natomiast o nabytą niedoczynność tarczycy, to jej objawy, jako że rozwijają się w wieku późniejszym, przebiegają przeważnie bez cech niedorozwoju umysłowego. Dojść może natomiast do osłabienia wzrostu, zahamowania dojrzewania płciowego i trudności w przyswajaniu wiedzy. Leczenie opiera się o podawanie L-tyroksyny w dawce zależnej od stężenia FT4 oraz TSH w surowicy dziecka.

Spodobał Ci się artykuł?
Wesprzyj Fundację Szlachetny Gest!

Zapisz mnie na newsletter:

Bądź na bieżąco:

Top