×

Łojotokowe zapalenie skóry u dzieci

Łojotokowe zapalenie skóry u dzieci to dolegliwość, której objawem charakterystycznym jest czerwona, symetryczna, złuszczająca się osutka. U niemowląt przybiera ona postać zmian określanych jako ciemieniucha. Przyczyną choroby jest skłonność do łojotoku oraz obecność na skórze grzybów, na przykład z rodzaju Candida.

Przyczyny łojotokowego zapalenia skóry u dzieci

Przyczyny opisywanej dolegliwości nie są do końca poznane. W powstawaniu choroby wskazuje się na udział drożdżaków z rodzaju Candida oraz Pityrosporum. Rozwój zmian potęgować może także obecność dużej ilości łoju w niektórych obszarach skóry. Zmiany dodatkowo się powiększają, gdy układ odpornościowy dziecka jest osłabiony. W zaburzeniach odporności u najmłodszych często spotkać można nasilone objawy kliniczne oraz bardziej skomplikowany przebieg choroby. Zaobserwowano wzrost częstości występowania opisywanego schorzenia u osób z chorobami neurologicznymi. Nasuwa to podejrzenie udziału zaburzeń regulacji nerwowej w mechanizmie powstawania łojotokowego zapalenia skóry u dzieci. Nasilenie procesu zapalnego w przebiegu choroby jest zwykle niewielkie i zależy od ogólnego stanu pacjenta.

Objawy łojotokowego zapalenia skóry u dzieci

Zmiany najczęściej pojawiają się na owłosionej skórze głowy, brwiach, rzęsach, okolicy nosa, szyi, okolicy krocza oraz okolicy dołów pachowych i pachwinowych. U noworodków zmiany mają charakter tłustego, zapalno – złuszczającego się obszaru o łososiowej barwie, które określa się mianem ciemieniuchy. W cięższych przypadkach ujawnić może się skłonność do uogólnienia procesu chorobowego oraz zajęcia coraz większego obrazu skóry. W przypadku odpowiedniego postępowania, wyprysk łojotokowy u niemowląt trwa najczęściej kilka tygodni.

Łojotokowe zapalenie skóry u starszych dzieci objawia się jako łupież lub złuszczanie skóry w obrębie czoła, brwi, za uszami czy w fałdach nosowo-wargowych. Zmiany mogą zajmować miejsca nietypowe takie, jak okolice zgięciowe. W większości przypadków są one wyraźnie ograniczone, nierzadko pokryte żółtymi, nawarstwionymi strupami. W przypadku zajęcia fałdów skórnych obserwuje się sączenie oraz liczne, linijne pęknięcia. Rozwijający się stan zapalny oraz sączenie sprzyjają nadkażeniom bakteryjnym oraz wydłużają czas leczenia.

Przebieg łojotokowego zapalenia skóry u dzieci może być przewlekły i nawrotowy. Z nawrotami najczęściej do czynienia mamy jesienią i zimą.

Leczenie łojotokowego zapalenia skóry u dzieci

Po upływie kilku tygodni charakterystyczne zmiany na skórze zaczynają się cofać, nie pozostawiając trwałych śladów czy blizn. Występujące u noworodków zmiany o cechach ciemieniuchy wyczesuje się delikatnie ze skóry głowy przy pomocy szczotek o delikatnym włosiu.

W przypadku gdy rodzice zauważą na ciele dziecka niepokojące zmiany, niezbędna będzie konsultacja z dermatologiem, który zaleci stosowne leczenie mające na celu systematyczne usuwanie powstałych nawarstwień strupów. Pomocne w leczeniu łojotokowego zapalenia skóry mogą być szampony przeciwłojotokowe zawierające w swoim składzie kwas salicylowy, selen oraz pirytionian cynku. Często stosuje się tu również szampon oraz krem z 2% ketokonazolem.

Spodobał Ci się artykuł?
Wesprzyj Fundację Szlachetny Gest!

Zapisz mnie na newsletter:

Bądź na bieżąco:

Top